Τρίτη 31 Ιουλίου 2007

Trash


Επειδή έχουμε μπουχτίσει (και εσείς φαντάζομαι) στις άσχημες ειδήσεις, θα κάνω την υπέρβαση και θα αναφερθώ σε κάτι ευχάριστο.

Αν κάνατε βόλτα στους δρόμους της Αθήνας ή στα προάστεια τις τελευταίες μέρες, θα διαπιστώσατε σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο την ύπαρξη κάποιων νέων κάδων απορριμμάτων, μπλε στο χρώμα. Rejoice! Rejoice! Παιδιά, δεν είναι κάδοι απορριμμάτων αλλά κάδοι ανακύκλωσης! Απίστευτο;


Εδώ και αρκετά χρόνια (από το δημοτικό θυμάμαι) οι δημόσιοι φορείς μας έλεγαν πάντα για την σημασία που έχει η ανακύκλωση για το περιβάλλον, και μας προέτρεπαν να ανακυκλώνουμε ότι μπορούμε. Όλα αυτά στην θεωρία ήταν πολύ καλά, είχαν σκοπό να μας ευαισθητοποιήσουν και να μας ενημερώσουν για το πως να προστατέψουμε το περιβάλλον.

Η πράξη όμως κάπου χώλαινε. Και κατά την προσωπική μου εκτίμηση χώλαινε επειδή ακόμα και οι ίδιοι οι δημόσιοι φορείς δεν πίστευαν στα ίδια τους τα λεγόμενα περί της αξίας της ανακύκλωσης. Γιατί όταν κάποιος πιστεύει αυτά που λέει, τότε τα υποστηρίζει με πράξεις (με κάδους ανακύκλωσης στην περίπτωσή μας). Ποτέ στο παρελθόν δεν είδαμε μια τέτοια κινητοποίηση από την πλευρά της πολιτείας - και σιγά το κόστος που μπορεί να έχει ένας πλαστικός κάδος ανακύκλωσης. Αυτοί οι κάδοι θα έπρεπε (και θα μπορούσαν) να είχαν τοποθετηθεί εδώ και 10 τουλάχιστον χρόνια.

Anyway, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Ίσως να συνετέλεσαν σε αυτό το ευτυχές γεγονός όχι μόνο οι πιέσεις των οικολογικών οργανώσεων, αλλά και οι πιέσεις από το μέγεθος των φυσικών καταστροφών που βιώνουμε (και δεν αναφέρομαι μόνο στις πυρκαγιές των τελευταίων εβδομάδων - άλλωστε αυτές δεν είναι φυσικές καταστροφές, είναι εμπρησμοί). Η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν περνά πλέον απαρατήρητη από τους πολίτες και οι πολιτικοί μάλλον αφουγκράστηκαν τους οικολογικούς προβληματισμούς των ψηφοφόρων τους... Good for them!

Σίγουρα υπήρχε και παλιότερα κάπου βαθιά μέσα μας κρυμμένη η οικολογική μας συνείδηση. Μην κρυβόμαστε όμως πίσω από το δάκτυλό μας, δεν είμαστε και τόσο οικολογικά ευσυνείδητοι ώστε να μαζεύουμε κάθε εβδομάδα υλικό για ανακύκλωση και κάθε εβδομάδα να τρέχουμε με το αυτοκίνητο (και τι γίνεται δηλαδή με όσους δεν έχουν αυτοκίνητο;) στα καθορισμένα από την πολιτεία σημεία για υποδοχή υλικού ανακύκλωσης. Οι άγγλοι σίγουρα θα χαρακτήριζαν αυτή την πρακτική "a pain in the ass". Εγώ τόσα χρόνια την χαρακτήριζα απλά "μαλακία".

Αυτός ήταν πιστεύω ο βασικός λόγος που δεν διαδόθηκε μέχρι σήμερα η ανακύκλωση στην Ελλάδα. Όμως αυτή η λίγη έστω οικολογική συνείδηση που διαθέτουμε μας τσιγκλούσε.
Ορίστε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την οικογένειά μου: εδώ και καμμιά δεκαετία η μητέρα μου συγκέντρωνε χαρτιά και τα τοποθετούσε σε ξεχωριστή σακούλα την οποία άφηνε δίπλα στον κάδο απορριμμάτων του δήμου με την ελπίδα ότι οι υπάλληλοι αποκομιδής απορριμμάτων θα τα ξεχώριζαν από τα κανονικά σκουπίδια και θα τα έπαιρναν για ανακύκλωση. Tough luck... Αμφιβάλλω αν ανακυκλώθηκε ποτέ έστω και μία από αυτές τις σακούλες (με τα περιεχόμενά της).

Τώρα όμως, ήρθε η ώρα της αλήθειας. Θα φανεί αν ο κυριότερος λόγος που δεν ανακυκλώναμε ήταν το ότι απλά βαριόμασταν να τρέχουμε ή αν υπάρχουν και άλλα βαθύτερα αίτια τα οποία δεν είχαμε μέχρι τώρα εντοπίσει (μπορεί κάποιοι συνειδητά να μην θέλουν να ανακυκλώσουν - και δυστυχώς δεν μπορείς να τους πείσεις όλους).

Ελπίζω πάντως ότι η πλειοψηφία των πολιτών, θα αγκαλιάσει αυτό το μέτρο και θα κάνει την ανακύκλωση δεύτερη φύση του. Όπως ήταν μέχρι σήμερα το "πέταγμα των σκουπιδιών", έτσι μπορεί να είναι από τώρα και στο εξής η "ανακύκλωση". Στο κάτω κάτω δεν είναι και τόσο δύσκολο! Δεν απαιτείται καν να ξεχωρίσουμε τα υλικά σε κατηγορίες. Αν είναι ανακυκλώσιμο, μπαίνει στον μπλε κάδο. Πιο απλό από αυτό δεν γίνεται - ή θα μάθουμε έστω και τώρα να ανακυκλώνουμε, ή δεν θα μάθουμε ποτέ. Όπως λένε και οι άγγλοι: "The ball is on our side".


Και τώρα κάτι σχετικο:

Διάβασα πρόσφατα ότι στην Δανία (ή στην Ολλανδία;) από τα απορρίμματα των σπιτιών μόνο το 10% καταλήγει στις χωματερές. Το υπόλοιπο 90% είτε ανακυκλώνεται είτε καίγεται για την παραγωγή ενέργειας. Φανταστείτε την Ελλάδα όπως είναι. Τώρα φανταστείτε την ξανά με το ένα μόλις δέκατο των τωρινών χωματερών της. Δεν είναι επιστημονική φαντασία παιδιά, ήδη συμβαίνει (στο εξωτερικό). Και εδώ θα συνέβαινε αν το επιθυμούσαμε όλοι (και πιέζαμε γι'αυτό). Αν όμως προτιμούμε την καταστροφή του περιβάλλοντος για την παραγωγή πρώτων υλών και την υποβάθμιση περιοχών με το συνεχές άνοιγμα καινούριων χωματερών, τότε δεν χρειάζεται να πασχίσουμε και πολύ. Αν αυτό επιθυμούμε, τότε καλό θα είναι να μην ανακυκλώνουμε κιόλας.

Τετάρτη 25 Ιουλίου 2007

Λέτς Τόλκ Αμπάουτ Γιουρο Αντερ 19

Να που μετά από 3 χρόνια έχουμε ακόμη μια επιτυχία στο ποδόσφαιρο. Οι παίχτες της Εθνικής Ομάδας Νέων κατάφεραν να προκριθούν στο τελικό του Euro Under 19 και θα αντιμετωπίσουν την Ισπανία.

Είναι γνωστό ότι στην φάση των ομίλων είχαμε αντιμετωπίσει τους Ισπανούς και είχαμε έρθει 0-0. Σε εκείνο το ματς, η Ισπανία δεν φάνηκε δυνατότερη από την ομάδα μας αλλά το γεγονός ότι ο Πλιάτσικας και ο Παπασταθόπουλος θα απουσιάζουν θα κάνει τα πράγματα δυσκολότερα.

Από την άλλη είναι γνωστό ότι στηριζόμαστε αρκετά στην επιθετική μας γραμμή και θα προσπαθήσουμε να βάλουμε αρκετά γκολ με τα δυο αστερία την ομάδας, τους Νίνη και Μήτρογλου.

Τώρα το αν θα κερδίσουμε δεν το ξέρει κανένας, αλλά βλέπω ότι όλοι οι παίχτες το θέλουν πάρα πολύ. Το σίγουρο είναι ότι έγινε πάρα πολύ καλή δουλειά και όποιο και να είναι το αποτέλεσμα πρέπει όλοι να δώσουμε συγχαρητήρια σε αυτήν την ομάδα.

Κυριακή 22 Ιουλίου 2007

Ministry - ΚΕΦΑΛΗ ΞΘ

Ministry
ΚΕΦΑΛΗ ΞΘ

(ή για ευκολία: "Psalm 69: The Way To Succeed And The Way To Suck Eggs")

Το άλμπουμ που αναμφισβήτητα θα είχε κάνει superstars (για τα δεδομένα του σκληρού ήχου βέβαια) τους Ministry, αν δεν ακολουθούσε το μετριότατο "Filth Pig". (Οι Ministry superstars; Σε κάνα παράλληλο μαστουροσύμπαν ίσως!)

Άσχετα πάντως με την αναγνωρισιμότητα της μπάντας, το Psalm 69 ήταν η μεγάλη "στιγμή" των Ministry και αποτέλεσε και ορόσημο: είναι η πρώτη ή έστω η πρώτη επιτυχημένη απόπειρα ένωσης του industrial με το metal, η οποία μάλιστα γνώρισε και "mainstream" επιτυχία.

Και επιπλεόν οι Ministry το πέτυχαν διατηρώντας "τ’αρχίδια" της μουσικής, όχι ξεπουλώντας την όπως διάφορα άλλα μόνο κατ’όνομα "industrial metal" συγκροτήματα που πλούτισαν στις πλάτες τους.

Επί της μουσικής τώρα... Τα πρώτα πέντε κομμάτια (εκτός του "TV II" ) είναι industrial rockers. Ειδικά το "N.W.O.", το "Just One Fix" και το "Jesus Built My Hotrod" με την εξωφρενική vocal ερμηνεία του G. Haynes, είναι τα κομμάτια για τα οποία θυμάται ο περισσότερος κόσμος αυτό το album.

Εγώ προτιμώ περισσότερο το δεύτερο μισό του, στο οποίο ουσιαστικά δεν έχουμε να κάνουμε τόσο με συμβατικά μουσικά κομμάτια αλλά με ηχοτοπία. (Ναι, το ξέρω οτι δεν βρήκατε την λέξη στο λεξικό – όμως θα έπρεπε να είναι εκεί.) Εξηγούμαι: τα κομμάτια δεν έχουν τόσο στόχο την ακουστική απόλαυση όσο τη δημιουργία συνειρμών και εικόνων (με κύριο όπλο στην περίπτωσή μας την -βασανιστική στους μη μυημένους- επανάληψη). Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι.

Το δεύτερο μέρος ξεκινά με το "Scarecrow" του οποίου η "σάπια" ατμόσφαιρα "σέρνεται" θαρρείς για πάντα. Όταν τελειώνει σου φεύγει ένα βάρος απο την ψυχή. Έχεις μπει πλέον στα βαθιά!

Το "Psalm 69" με την μηδενιστική-φουτουριστική ατμόσφαιρα και τα απανωτά layers απο samples ανεβάζει σε σημεία τους ρυθμούς και "επιστρέφει λίγη αγάπη πίσω στον Θεό". Όχι πολλή.

Το "Corrosion" με τον επαναλαμβανόμενο ρυθμό του και τα samples πανικού, φτάνει στα αυτιά μου σαν το soundtrack μιας χαώδους αιματοβαμένης διαδήλωσης.

Το "Grace" είναι μάλλον το όραμα της μπάντας για την Αποκάλυψη. Φουτουριστικό, airborne, layered, χωρίς συγκεκριμένη δομή. Όταν όμως συντελείται η Αποκάλυψη στα ακουστικά σου, άλλα πράγματα σε ανησυχούν:

Γιατί το ακούω αυτό;
Μπορεί αυτό να θεωρηθεί μουσική;
Γιατί θέλω να το ξανακούσω;
Μήπως είμαι ένα πολύ διεστραμμένο άτομο;
Πως θα αντικρύσω ξανά τους φίλους μου;
Γιατί η πάπια επιπλέει στο νερό;
Μήπως επειδή είναι φτιαγμένη απο ξύλο;
Τα χλωρά θα καούν μαζί με τα ξερά;

Όποια και αν είναι η απάντηση στα παραπάνω, το μόνο σίγουρο είναι το εξής:

Ο δίσκος Psalm 69 είναι καταδικασμένος να θεωρείται «κλασσικός», αν και πιστεύω οτι αν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του, θα φύτρωνε 5 δάκτυλα και θα σήκωνε το μεσαίο σε όσους τον χαρακτηρίζουν έτσι.
"Γιατί με λες ρε «Κύριο»; Σε έβρισα εγω;"

Σάββατο 21 Ιουλίου 2007

Συνέντευξη Patti Smith


Μία μικρή συνέντευξη ή καλύτερα δήλωση της ποιήτριας του punk rock Patti Smith, στον συνεργάτη μας normal
.











The thing is that everybody’s fucking lonely, I mean, I had a beautiful husband who died, and I have a lonely life without him, but there are many beautiful things in life to live for. Everybody has to suffer and fight loneliness. It’s just… we have to… I can understand them that way, he was my [everything] and without him, I could learn who I was without him. It’s like, you have a drug and then you don’t have it, you have to get to know yourself without it. It’s difficult, and after that you find out many interesting things, you know what I mean? It’s very difficult, yes! But most great pursuits are difficult, and to get to know who you are, without something you lost, whether it’s your mother or your husband or your drug or your job, when you lose something that’s so important to you, the struggle it’s hard. My husband has been dead ten years now and I’m still on that journey, sometimes I am right in the middle of a song like tonight, I just felt him…just…. like that… I was actually in front with the guitar and it made a certain sound that reminded me that he was sonic.

Hello! This is Patti Smith, I hope that everyone will celebrate their life and not be afraid and remember that we all have the power to decide how we want to live our lives, I wish everyone strength and I send you all a salute! People have the power, bye! Oh, I know, gia sas!! Take care.

επιμέλεια avakas

Τετάρτη 18 Ιουλίου 2007

Λέτς Τόλκ Αμπάουτ Μπάσκετ...

Ναι, ναι, καλά καταλάβατε σήμερα θα μιλήσουμε για συγχρονισμένη κολύμβηση. Έτσι δεν λέγεται το μπάσκετ στα ελληνικά? Πως?? Καλαθοσφαίριση?? Μπα δεν νομίζω να είναι σωστό αυτό. Τέλος πάντων σήμερα θα μιλήσουμε για μπάσκετ και για τις εξελίξεις στην Ελλάδα.

Δυστυχώς οι ομάδες που μέχρι στιγμής έχουν κάνει καλές και γνωστές μεταγραφές είναι οι δυο μεγάλες(Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός (ή Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός αν προτιμάτε)). Οπότε ας μιλήσουμε για αυτές τις δυο ξεκινώντας από τον πρωταθλητή.

Από τον Παναθηναϊκό έφυγαν 4 παίχτες. Ένας από αυτούς ήταν ο Σισκάουσκας που προτίμησε να παει Ρωσία. Πολύ μεγάλη απώλεια αυτή, μιας και ήταν ένας από τους καλύτερους παίχτες του ΠΑΟ πέρσι. Οι άλλοι τρεις(Γιαφτόκας, Ντελκ, Παπανικολάου) δεν νομίζω να λείψουν σε κανένα μιας και δεν χρησιμοποιηθήκαν και πάρα πολύ ενώ και το κασέ των δυο πρώτων ήταν πάρα πολύ υψηλό για αυτά τα οποία προσέφεραν στην ομάδα οπότε ήταν πάρα πολύ καλό που έφυγαν. Ήρθαν δυο πολλοί καλοί παίχτες, ο Ουίνστον και ο Περπέρογλου που πέρσι έκαναν εκπληκτικό πρωτάθλημα με την φανέλα του Πανιωνίου. Επίσης, ακούγεται πως ο Σπανούλης θα επιστρέψει στο ΠΑΟ φέτος.

Ο Ολυμπιακός έκανε φέτος τις περισσότερες μεταγραφές αλλά επίσης έδιωξε αρκετούς παίχτες. Έφυγαν Άκερ, Ζίζιτς, Μπάρλος, Ντόμερκαντ, Στακ, Χαρίσης. Εμένα προσωπικά μου έκανε εντύπωση η αποχώρηση των Ζίζιτς και Ντόμερκαντ αλλά το σύστημα του Ολυμπιακό να μαζεύει ελληνοπούλα είναι πάρα πολύ καλο. Έτσι πήρε 6 Έλληνες παίχτες, τους Αποστολίδη, Βασιλειάδη, Βουγιούκα, Καυκή, Μαυροκεφαλίδη και Πρίντεζη. Από ξένους πηρέ ξανά πίσω τον Σεϊμπούτις και έφερε τους Αμερικάνους Ρόμπερτς και Γουντς στο λιμάνι. Πιστεύω πως φέτος ο Ολυμπιακός θα είναι πάρα πολύ καλύτερος από πέρσι.

Πολύ καλές μεταγραφές από τους μεγάλους αλλά οι υπόλοιπες ομάδες δεν πάνε πολύ καλά. Ο Άρης καμία μεταγραφή, ο Πανιώνιος έχασε σχεδόν όλα τα περσινά του αστέρια και πήρε τον Καλαμπόκη, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες έκαναν μέτριες μεταγραφές.

Τρίτη 17 Ιουλίου 2007

Για Τα Δάση Μας


Προς ΥΠΕΧΩΔΕ:

Αγαπητοί κρατικοί λειτουργοί, χαίρετε! Μας ξέρετε, μας έχετε γνωρίσει. Ή μάλλον καλύτερα έχετε γνωρίσει το έργο μας. Το είδατε πριν λίγο καιρό στην Πάρνηθα, το είδατε και χθες στον Υμηττό. Θα έχετε την ευκαιρία να το δείτε και αλλού (μέσα καλοκαιριού έχουμε). Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας!

Θα έχετε διαπιστώσει οτι οι πυρκαγιές εξυπηρετούν τα συμφέροντα ορισμένων. Στην προκειμένη περίπτωση τα δικά μας. Βλέπετε, χρειαζόμαστε ελεύθερο χώρο για να σηκώσουμε αυθαίρετα. Ξέρετε, σαν και τα δικά σας απλά λιγότερο πολυτελή (δεν πολιτευόμαστε ακόμα αλλά το σκεφτόμαστε - στο κάτω-κάτω εδώ υπάρχουν πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν την οικολογία, γιατί να μην υπάρξει και κόμμα που να υποστηρίζει το αντίθετο;)

Αν σας δώσαμε την εντύπωση οτι είμαστε εμπρηστές ζητούμε ταπεινά συγνώμη, δεν ήταν στις προθέσεις μας. Δεν είμαστε εμπρηστές, δεν έχουμε πιάσει ούτε ένα σπίρτο στα χέρια μας (μερικοί ούτε καν καπνίζουμε). Πληρώνουμε αλλοδαπούς να το κάνουν για εμάς. Πείτε μας ρομαντικούς, αλλά είμαστε Έλληνες, και δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας, έχουμε και εθνική υπερηφάνια. Άλλωστε αν είναι να συλληφθεί κάποιος, καλύτερα να είναι αλλοδαπός παρά Έλληνας, θα συμφωνείτε και εσείς.

Για να έρθουμε όμως στο κυρίως θέμα, σας στέλνουμε το παρόν για να σας προτείνουμε πιο ορθολογιστικούς τρόπους καταστροφής των δασικών μας εκτάσεων. Γιατί όσο κι αν οι φλόγες που ανεβαίνουν στον ουρανό θερμαίνουν την ψυχή μας, όσο κι αν το εντυπωσιακό θέαμα των ελικοπτέρων στον αέρα μας θυμίζει σκηνές από το "Αποκάλυψη Τώρα" (η αρχική σκηνή της ταινίας είναι η αγαπημένη μας), όσο κι αν η φωτιά συσπειρώνει ακόμα και ανθρώπους άγνωστους μεταξύ τους και τους κάνει να βγάζουν τον καλύτερο εαυτό τους (ηρωισμό, ανιδιοτέλεια, ομαδικότητα) για λίγες έστω ώρες, όσο διαρκεί η κατάσβεσή της, απ' την άλλη ματώνει η καρδιά μας όταν βλέπουμε τόσο πράσινο να φεύγει ανεκμετάλλευτο. Είναι κρίμα για όλους μας πανέμορφα δάση να γίνονται στάχτη.

Βοηθήστε μας να σταματήσουμε τις φλόγες:

1) Ακυρώστε όλα τα σχέδια αναδάσωσης και διαλύστε το σώμα των δασοφυλάκων (αχρείαστες δημόσιες δαπάνες).
2) Εφαρμόστε το "Αφρικανικό μοντέλο". Προβείτε σε μελέτη για την άμεση/πλήρη υλοτόμηση όλων των δασικών μας εκτάσεων (έσοδα για το κράτος). Αν μπορεί να το εφαρμόζει μια "Δημοκρατία της Μπανανίας", τότε μπορούμε και εμείς.
3) Ένταξη των νυν και πρώην δασικών εκτάσεων στο σχέδιο πόλης (δλδ αφήστε την Δικαιοσύνη ανενόχλητη να κάνει τη δουλειά της)
4) Νομιμοποιήστε τα αυθαίρετα, παλιά και νέα. (Για αυτό πρέπει να νομοθετήσετε - ή μήπως όχι;)
5) Δρέψτε την ανταμοιβή σας στις επόμενες εκλογές.

Τα παραπάνω πιστεύουμε οτι αποτελούν μια βιώσιμη λύση σε ρεαλιστική βάση, τα οποία θα διευκολύνουν τόσο εσάς στο να επιτελέσετε το έργο σας όσο και εμάς στο να πετύχουμε το πολυπόθητο βιοτικό επιπέδο που έχουμε θέσει ως στόχο για εμάς και τους συμπολίτες μας.

Ευχαριστούμε για την προσοχή σας,
Ευσυνείδητοι Έλληνες Πολίτες

(Το κείμενο ήταν ειρωνικό. Καταλάβατε, ή θέλετε να βάλω και φωτιά;)

Κυριακή 15 Ιουλίου 2007

Επικαιρότητα

Μάλαμας – Ιωαννίδης στο θέατρο Πέτρας 20 ευρώ; Μα είμαστε σοβαροί; Για έναν καθόλου άνετο χώρο, μία άθλια ακουστική και ένα πρόγραμμα χιλιοειπωμένο; Και παρόλα αυτά, η συναυλία ήταν sold out! Έχει πολλά να μάθει ακόμα το ελληνικό κοινό… Τους Beirut και τους Ojos de Brujo παραδείγματος χάρην, που είναι πλέον περιζήτητοι για μια συναυλία ανά τον κόσμο, και ήρθαν με 25 ευρώ μαζί με άλλα 3-4 συγκροτήματα. Και τώρα που τα ξανασκέφτομαι… Ο Μάλαμας με τον Ιωαννίδη;!;! Άλλαξε μήπως κάποιος απ’ τους δύο δισκογραφική εταιρεία;

Σε μία μέρα 14 τραυματισμοί ανθρώπων στη φιέστα του San Fermin στη βασκική πόλη της Pamplona. Ξέρετε, εκεί που βγάζουν τους ταύρους στο δρόμο και τρέχουν μαζί τους όλων των λογιών οι μεθυσμένοι. Η εκδίκηση των ταύρων! Μουχαχαχα…

Κύρια Ε.Μ.Υ. μου δεν θέλω να μάθω τι καιρό θα κάνει αύριο! Βγαίνετε και τρομοκρατείτε τον κόσμο με το παραμικρό. Άσε που και οι πιο κρίσιμες προβλέψεις σας είναι λανθασμένες…

Καρκινογόνος τελικά η ουσία E128. Είδατε πόσα δεν ξέρουμε ε; Σε 20 χρόνια τα παιδιά μας θα λένε, «Ρε πόσο πίσω ήταν τότε; Δεν ξέρανε ότι το ίντερνετ προκαλεί AIDS;». Όπως λέμε εμείς σήμερα για την άγνοια της ραδιενέργειας σε μία πυρηνική έκρηξη το ’60. Ρε, τι βλάκες που ήταν τότε! Φαύλος κύκλος.

Πότε θα καταλάβουν ορισμένοι υπουργοί ότι η θέση τους ούτε είναι δεμένη με το υπουργείο, ούτε έχουν σύμβαση αορίστου χρόνου; Μία του κλέφτη, δύο του κλέφτη… Εκτός αν είσαι μαλάκας και δε καταλαβαίνεις τι γίνεται. Ειλικρινά, μόνο μαλάκα δεν σε θεωρώ γι’ αυτά που κάνεις. Αλλά πώς αλλιώς να σε χαρακτηρίσω αν δε μπορείς να καλύψεις αυτά που κάνεις. Πάρε κάνα μάθημα από τα συντρόφια του ΠΑΣΟΚ…

Τα έξοδα του Χριστόδουλου για τη μεταμόσχευση εις την μακρινή Αμέρικα τα καλύπτει το Ι.Κ.Α.; Να το έχω υπόψη μου. Πολύ της μόδας έχει γίνει τελευταία, άμα είναι να απευθύνομαι κι εγώ κατευθείαν σε αυτούς.

Τετάρτη 11 Ιουλίου 2007

Λέτς Τόλκ Αμπάουτ Γιούροπ…

Φυσικά δεν μπορώ παρά να είμαι ευχαριστημένος με τις τώρα κινήσεις των τριών μεγάλων ελληνικών ομάδων. Μέχρι στιγμής έχουν έρθει καλοί παίχτες(και μάλλον θα έρθουν και άλλοι). Tο θέμα που μας καίει όμως σήμερα είναι αν μπορούν να κάνουν οι ομάδες μας κάτι παραπάνω στην Ευρώπη, και όταν λέω κάτι παραπάνω εννοώ να περάσουν τουλάχιστον την φάση των ομίλων.


Ο Ολυμπιακός έκανε πολλές αλλαγές διώχνοντας αρκετούς παίχτες και φέρνοντας παίχτες μεγάλης αξίας όπως ο Γκαλέτι ή ο Ραούλ Μπράβο. Οι πολλές αλλαγές δεν ξερώ αν θα βγουν σε καλό. Αυτό γιατί για να βγουν, θα πρέπει να έχει η ομάδα έναν καλό προπονητή και εμένα το Λεμονάκι δεν μου γεμίζει το ματάκι(έφτιαξα και ποιηματάκι).

Η ΑΕΚ από την άλλη ναι μεν έχει Ριβάλντο και Αρουμπαρένα αλλά στο Champions League είναι στο γκρουπ των αδυνάτων οπότε αν δεν έχει τύχη τότε μπορεί να πέσει με κανένα μεγαθήριο οπότε φεύγει το Champions League πολύ γρήγορα.

Για τον ΠΑΟ, όλοι θέλουμε να βρει τον καλό του ευρωπαϊκό εαυτό. Τα τελευταία χρόνια είναι πάρα πολύ κακός και ελπίζουμε ο Πεσειρο να κάνει καλή δουλειά. Οι Καραγκούνης και Μάτος είναι καλές μεταγραφές αλλά θα χρειαστούν και άλλες για την καλή πορεία στο Uefa.

Όσο για την Λάρισα, τον Άρη και τον Πανιώνιο προσπαθούν να ενισχυθούν περισσότερο αλλά όχι με κύριο στόχο τις διακρίσεις στην Ευρώπη αλλά κάποια καλύτερη θέση στην Superleague.