Ζητείται Έλληνας ποδοσφαιριστής

Είμαι απογοητευμένος και φέτος από τις ελληνικές ομάδες. Όχι επειδή μόνο δυο συνεχίζουν στην Ευρώπη αλλά επειδή δεν εμπιστεύονται Έλληνες παίχτες.

Κοίταζα τον Άρη την Πέμπτη στο κύπελλο Uefa και δεν θύμιζε ελληνική ομάδα. Ο μόνος Έλληνας που έπαιξε ήταν ο Πριττας και αυτόν τον άλλαξε στην μέση του δεύτερου ημιχρόνου. Εντάξει αν ήταν τρομεροί παίχτες δεν θα έλεγα όχι, αλλά όλοι τους (εκτός ίσως από τον Ρεγκειρο και του Κοκε) είναι κάτω του μετρίου. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω την λογική του Άρη. Και το άλλο αστείο το ακούσατε; Ο Κοκε αρχηγός και γράφουν τον Νεμπεγλερα στα παλιά τους παπούτσια. Τον Νεμπεγλερα που έχει προσφέρει όσο κανείς άλλος στον Άρη και που σίγουρα μπορεί να προσφέρει και άλλο, αλλά που η κόντρα του με την διοίκηση δεν τον αφήνει. Ελπίζω τουλάχιστον μετά την πρόσφατη αποτυχία να βάλουν μυαλό και να αρχίζουν να φέρνουν μερικά Ελληνοπούλα στην ομάδα.

Φυσικά δεν είναι μόνο ο Άρης που έχει τόσους πολλούς ξένους παίχτες. Το ίδιο μπορούμε να δούμε και στις τρεις μεγάλες ομάδες της Αθηνάς αλλά ευτυχώς σε μικρότερο βαθμό. Στο δεύτερο αγώνα της ΑΕΚ με την Ομόνοια χρησιμοποιήθηκαν 7 Έλληνες και 7 ξένοι. Ο Ολυμπιακός χρησιμοποίησε 8 Έλληνες και 6 ξένους, και ο ΠΑΟ 5 Έλληνες και 9 ξένους.

Είναι πραγματικά απογοητευτικό αυτό που συμβαίνει, και μετά δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι έφταιξε και δεν πήγε καλά η Εθνική στο Euro. Κάτι είχα ακούσει ότι θα έκαναν ένα νόμο όπου δεν θα επιτρέπονται πάνω από 5 ξένοι σε μια ενδεκάδα αλλά προφανώς και δεν έγινε. Ελπίζω να γίνει σύντομα γιατί δεν έχουμε Έλληνες παίχτες ούτε για δείγμα.

Ο Ρίμπο πάει Ουζμπεκιστάν!

Βλέπω αθλητικές εκπομπές και εφημερίδες να σχολιάζουν καυστικά, να ειρωνεύονται και να χλευάζουν την μετακίνηση του Ριβάλντο στην Κουρουφτσί(που ολοι λενε ότι τους θυμίζει τυρόπιτα). Όλοι κάνουν λες και είναι η πρώτη φορά που μεγάλοι παίχτες(και σε αξία και ηλικία) πηγαίνουν σε υποανάπτυκτες ποδοσφαιρικά χώρες για τα χρήματα. Με μια έρευνα 10 λεπτών βρήκα μερικούς παίχτες που πήγαν στο Κατάρ(στην παρένθεση η ηλικία που είχαν όταν πήγαν εκεί) και είναι Frank Leboeuf(35), Sonny Anderson(34), Frank de Boer(34), Ronald de Boer(34), Fernando Hierro(35), Josep Guardiola(32), Marcel Desailly(36), Claudio Caniggia(36), Gabriel Batistuta(34), Lomana LuaLua(27), Stefan Effenberg(35), Romário(37). Ενώ δυο τρανταχτά ονόματα που πήγαν στις Η.Π.Α. είναι Lothar Matthäus(39) και ο David Beckham(32). Τώρα που οι Ουζμπεκοι έχουν χρήματα και τώρα που ο Ρίμπο έκανε την αρχή, σε λίγο θα δείτε και άλλους μεγάλους παίχτες να πηγαίνουν εκεί.

Πιστεύω πως αν η ΑΕΚ δεν έχανε στο Uefa, ο Ρίμπο θα έμενε γιατί θέλει να παίξει στην Ευρώπη. Αλλά από την στιγμή που το όνειρο της Ευρώπης φεύγει και μένει μόνο το ελληνικό πρωτάθλημα τότε σίγουρα άρχισε να το σκέφτεται; Στο Ουζμπεκιστάν θα παίρνει τα 5πλασια ή 10πλασια(δεν ξέρω πόσα θα πάρει) χρήματα από το να παίζει στο ελληνικό πρωτάθλημα, στο οποίο νιώθει και λίγο αδικημένος(βλ. υπόθεση Βάλνερ), και στο κάτω κάτω δεν έχει και τίποτα άλλο να αποδείξει. Οπότε Ουζμπεκιστάν με χίλια.

Όπως καταλαβατε είμαι υπέρ της μετακίνησης του Ριβάλντο. Και ο Ρίμπο θα ωφεληθεί και η ΑΕΚ θα ωφεληθεί. Ο μεν Ρίμπο θα πάρει τα χρήματα του και η ΑΕΚ θα φρεσκαριστεί λιγάκι και δεν θα έχει κάθε φορά την γκρίνια του Ριβάλντο όταν θα βγαίνει αλλαγή. Καιρός για αλλαγές στην ΑΕΚ γιατί τα πράγματα δεν φαίνονται καλά. Αντίο Ρίμπο και να μας γράφεις(στα παλιά σου τα παπούτσια).

Manu Chao - Patti Smith στο Rockwave 2008

Ο Manu Chao και η Patti Smith εμφανίζονται σήμερα το βράδυ στην κεντρική σκηνή του Rockwave Festival και αναμένεται να γίνει παντζουρλισμός!!

Ο Manu θα εμφανιστεί με μία πιο Mano Negra like εκδοχή των Radio Bemba Sound System, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και θα παίξει όλα αυτα τα τραγούδια που μας κάνουν να χορεύουμε!! Με πιο πρόσφατα τα Rainin In Paradize και Tristeza Maleza απο τον τελευταίο δίσκο La Radiolina - δισκοκριτική εδώ απο τον espeRanGa.

Η Patti θα μας μαγέψει με την ποίησή της, ζεσταίνοντας την ατμόσφαιρα, σε ένα αναμενόμενα πολύ ωραίο βράδυ στην Μαλακάσσα. Δήλωσή της στο περιοδικό Φυτώ, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Προηγουμένως οι Locomondo θα μας παίξουν ελληνική reggae, διαβάστε την συνέντευξή που μας δώσανε πριν δύο χρόνια, όταν ήταν ακόμα ανερχόμενα αστέρια!!

Άλλο ένα Euro ξεκινάει…

Το Σάββατο 7 Ιουνίου ξεκινάει το Euro. Για εμάς τους Έλληνες ξεκινάει στις 10 του μηνός, αλλά επειδή το Euro δεν είναι μόνο Ελλάδα, σε αυτό το άρθρο θα σχολιάσουμε τους ομίλους και θα κάνουμε μια πρόβλεψη.

Όμιλος Α
Σε αυτόν τον όμιλο η Ελβετία είναι ο αδύναμος κρίκος και δεν υπάρχει περίπτωση να προκριθεί αλλά μπορεί να κάνει ζημίες στις άλλες ομάδες αποσπώντας καμία ισοπαλία. Η Πορτογαλία και Τσεχία είναι φαβορί για τις δυο πρώτες θέσεις αλλά η Τουρκία είναι μια πάρα πολύ δυνατή ομάδα η οποία στην μέρα της μπορεί να νικήσει οποιονδήποτε αντίπαλο.
Πρόβλεψη: 1)Πορτογαλία 2)Τσεχία 3)Τουρκία 4)Ελβετία

Όμιλος Β
Η Γερμανία έπεσε στον πιο εύκολο όμιλο του Euro και είναι φαβορί για την πρώτη θέση. Η Αυστρία είναι ο αδύναμος κρίκος αυτού του ομίλου και δεν μπορεί να προκριθεί. Οπότε έχουμε Κροατία και Πολωνία να κοντράρονται για την δεύτερη θέση. Και οι δυο ομάδες πήγαν εκπληκτικά στα προκριματικά αλλά πιστεύω πως η Κροατία έχει καλύτερη ομάδα από την Πολωνία.
Πρόβλεψη: 1)Γερμανία 2)Κροατία 3)Πολωνία 4)Αυστρία

Όμιλος Γ
Όμιλος φωτιά. Και οι τέσσερις ομάδες μπορούν να προκριθούν. Δυστυχώς η Ρουμανία έχει τις λιγότερες πιθανότητες και μάλλον θα πάρει την τέταρτη θέση. Η Ολλανδία και φέτος έχει εκπληκτικούς παίχτες αλλά με τον Φαν Μπάστεν στο πάγκο δεν νομίζω να φτάσει μακριά. Η παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία είναι φαβορί για την πρώτη θέση, ενώ πιστεύω πως η Γαλλία κουτσά στραβά θα πάρει την δεύτερη θέση.
Πρόβλεψη: 1)Ιταλία 2)Γαλλία 3)Ολλανδία 4)Ρουμανία

Όμιλος Δ
Και οι τέσσερις ομάδες δεν εντυπωσίασαν στα φιλικά και θα είναι δύσκολη η πρόβλεψη. Πιστεύω πως η πρώτη αγωνιστική θα κρίνει πολλά. Η Σουηδία έχει καλή ομάδα αλλά πιστεύω πως είναι στα μέτρα της Ελλάδας. Η Ρωσία είναι πολύ καλύτερη από το 2004 και πιστεύω πως έχει την Ελλάδα άνετα. Η Ισπανία και φέτος είναι γεμάτη αστέρες και φυσικά είναι φαβορί του ομίλου. Η Ελλάδα απογοήτευσε στα φιλικά αλλά οι παίχτες φαίνονται πολύ σίγουροι. Επίσης είναι σίγουρο ότι έχουν πολύ άγχος πράγμα που δεν θα μας βγει σε καλό. Ελπίζω να διαψεύσουν την πρόβλεψη μου και να πάρουν την πρόκριση.
Πρόβλεψη: 1)Ισπανία 2)Ρωσία 3)Ελλάδα 4)Σουηδία

Εθνική Ελλάδος Γειά Σου !!

Παιδιά θα είμαι σύντομος.

Πιστεύω πως θα τα πάμε χάλια. Ναι. Κάτι μου θυμίζει το μουντιάλ του 1994.
Σίγουρα τα παιδιά και ο Ρεχάγκελ κάνανε κάτι απίστευτο πριν 4 χρόνια, σίγουρα ειναι σε σχετική φόρμα, αλλα... διακρίνω υπερβολική σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Επίσης οι αντίπαλοί μας, μας γνωρίζουν.

Για αυτό λοιπόν και εγώ λέω:
Θα φάμε τα μούτρα μας. Προβλέπω 3 ήττες, όχι με μεγάλα σκορ, 1-0, 2-0, 2-1, κάτι τέτοιο...

Warrel Dane - Praises To The War Machine

Πρώτο solo album για τον Warrel Dane των Nevermore… Από που να αρχίσουμε;

Ας αρχίσουμε από το cover του δίσκου που μου γεννά συνειρμούς: (Η προσπάθεια να βρούμε την χαμένη μας αθωότητα. Η τραγική διαπίστωση οτι δεν ήμασταν ποτέ αθώοι, όλα ήταν μια ψευδαίσθηση. Η αποδοχή του επερχόμενου τέλους; ) Απλά υπέροχο. Ο Dane δεν έχει κρύψει μέσω των Nevermore τις γλυκόπικρες σκέψεις του για το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας και στο solo album του δεν κάνει εξαιρέσεις. Αυτή η γλυκόπικρη αίσθηση γίνεται φανερή από το cover κιόλας, αλλά δεν περιορίζεται εκεί. Βρίσκεται διάχυτη στους στίχους και στην ατμόσφαιρα του album.

Πρώτη εντύπωση απο την ακρόαση του album: ο Warrel δεν μπορεί να ξεφορτωθεί εύκολα την Nevermore-ίλα που κουβαλά. Την μεταφέρει αν όχι αυτούσια (πως θα μπορούσε άλλωστε χωρίς το ταλέντο και τη συνθετική δεινότητα των υπόλοιπων μελών της μπάντας), τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό που το «Praises To The War Machine» ακούγεται σχεδόν σαν κυκλοφορία των Nevermore.

Διαφορές βέβαια με το στυλ των Nevermore υπάρχουν. Ούτε τα drums ούτε οι κιθάρες έχουν τόσο κυρίαρχο ρόλο στην μουσική. Τα σολο είναι λιγότερο επιτηδευμένα / στηρίζονται στο συναίσθημα. Επίσης οι φόρμες των κομματιών είναι σαφώς απλούστερες (αν και ακόμα θα τα χαρακτήριζα progressive). Η παρουσία που ξεχωρίζει είναι σαφώς αυτή του Dane ο οποίος πειραματίζεται με την φωνή του και ειδικά στα πιο μαλακά κομμάτια ξεδιπλώνει μια πλευρά του που δεν έχουμε ξανακούσει. Επίσης οι στίχοι του είναι πολύ πιο προσωπικοί. Ίσως είναι οι πιο προσωπικοί που έχει γράψει απο την εποχή του Dreaming Neon Black αλλά και πολύ πιο διαφορετικοί. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το “This Old Man” και το “Brother”. Το τελευταίο άρεσε ακόμα και στην αδελφή μου (μεγάλη υπόθεση).

Ιδιαίτερη μνεία χρειάζεται για τον εκ νέου “βιασμό” κομματιού του Paul Simon στο “Patterns” και η πωρωτική διασκευή του “Lucretia My Reflection” των The Sisters Of Mercy! Highlights του album και τα δυο! Προσέξτε επίσης το “Let You Down”, το οποίο σίγουρα είναι ό,τι πιο “εμπορικό” έχει κυκλοφορήσει από μέλος των Nevermore μέχρι σήμερα (ναι, συνυπολογίζω το Dead Heart In A Dead World).

Για να κλείσω, πιστεύω οτι το πρώτο solo album του Dane στέκεται επάξια δίπλα σε ότι άλλο έχει δημιουργήσει. Προσωπικά προτιμώ τα πιο δυνατά κομμάτια του album με αγαπημένο το “The Day The Rats Went To War”. Να κάνω τώρα και τον δικηγόρο του διαβόλου; Ας τον κάνω. Κάποιος θα μπορούσε να εκφράσει την ένσταση ότι με το να κάνει τον δίσκο του να ακούγεται σαν Nevermore, ο Dane έχασε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να πειραματιστεί με άλλα είδη μουσικής και να ξεδιπλώσει ακόμα περισσότερο το αμφισβητούμενο (από μερικούς-λίγους) ταλέντο του. Απάντηση (ποιά ήταν η ερώτηση;) : Στα @ρχίδι@ μας, ο κόσμος που στήριξε τους Nevermore μέχρι σήμερα έχει αγαπήσει αυτόν τον ήχο. Όταν οι οπαδοί σου δεν είναι και τόσοι πολλοί δεν προσπαθείς να τους αποξενώσεις. Αυτό είναι ενα album με κύριο target audience τους φίλους των Nevermore. Όμως δεν αποκλείεται να αρέσει και σε άλλους! Ακούστε και αποφασίστε! Καλή ακρόαση!

An American Crime

Η ταινία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και εξιστορεί τα φρικιαστικά βασανιστήρια που υπέστη η Sylvia Likens, ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι, από την Gertrude Baniszewski η οποία ήταν η γυναίκα που ανέλαβε να την προσέχει όταν οι γονείς της πρώτης έπρεπε να φύγουν από την πόλη για δουλείες.

Πολύ καλή ταινία, που από το πολύ καλό κάστ ξεχωρίζουν οι Catherine Keener και Ellen Page.

Βαθμολογια:83%

Electro Media Works 08 Athens

Για πρώτη φορά φέτος ένα, πραγματικό, διεθνές φεστιβάλ των mixed media arts, με πολλούς και καλούς προσκεκλημένους, electroacoustic μουσικές, performances, live, video installations, workshops και ότι άλλο σχετικό.

Ο χώρος οπου γίνεται είναι ταιριαστός με το όλο urban-technology-art concept και οι διοργανωτές νέοι χωρίς φόβο αλλα με πάθος!!

Είσοδος φυσικά ελεύθερη! (Όχι σαν κάτι "άλλα" φεστιβάλ!)

www.emw.gr

Θα τα πούμε εκεί gang!!