Καλές Γιορτές απο τον Γκουστάβ!

Τίποτα ενδιαφέρον τελευταία, ξεκούραση, διασκέδαση, ξεφάντωμα, γιορτινή ατμόσφαιρα κλπ κλπ κλπ.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!
ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ!
ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕΕΕ!

Χριστούγεννα σπίτι ...

Μία ιστορία που έφτασε -ευτυχώς- στις εφημερίδες και την βουλή και για αυτό "ελευθέρωσε" για λίγες μέρες τον ήρωά της -μεταφορικά και κυριολεκτικά ήρωα.

Χορηγήθηκε τελικά η περίφημη άδεια στον κρατούμενο Παναγιώτη Γεωργιάδη! Σήμερα, Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2007, βγήκε από το νοσοκομείο κρατουμένων των φυλακών Κορυδαλλού με πενθήμερη άδεια και επισκέφτηκε την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στην Αθήνα. Πρόκειται αναμφισβήτητα για νίκη των αγώνων του και της αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε υπέρ των δίκαιων συλλογικών αιτημάτων του.

Να θυμίσω πως ο Π. Γεωργιάδης πλήρωσε με δύο χρόνια πειθαρχική ποινή την κατοχή πολιτικών εντύπων και εφημερίδων που κατασχέθηκαν από σωφρονιστικούς υπαλλήλους, γιατί θεωρήθηκαν κατά τον κανονισμό των φυλακών «απαγορευμένο υλικό», γεγονός που πρακτικά του στερεί τα ευεργετήματα του νόμου, όπως άδειες και δικαίωμα στην εργασία μέσα στη φυλακή.

Ο Στάθης την περασμένη Παρασκευή σωστά συνέγραψε:

...Βεβαίως το επεισόδιο αυτό δεν είναι πρωτοφανές κι άλλα, πολύ χειρότερα, συμβαίνουν μέσα στις φυλακές -όμως η σκληρότης των αρμοδίων σε μια περίπτωση πολιτικής στάσης απέναντι στα τεκταινόμενα μέσα σ' αυτό το σύστημα, σηματοδοτεί μια κατεύθυνση πολύ ανησυχητική, σκοταδιστική, αντιδραστική, απάνθρωπη κι ατελέσφορη (εις ό,τι αφορά τον σωφρονισμό).

Δηλαδή, αν ο άνθρωπος διακινούσε ναρκωτικά μες στη φυλακή θα 'ταν άρχοντας. Οταν όμως αγωνίζεται να μείνει (ή να γίνει) άνθρωπος αυτός και οι συγκρατούμενοί του, εισπράττει πειθαρχική ποινή -ήγουν ακόμα πιο δύσκολη ζωή με ακόμα περισσότερους περιορισμούς.

Πάνω οι αγώνες! Κάτω οι δομές!

Καλές γιορτές!

The mist (movie)

Φαντάσου τον εαυτό σου εγκλωβισμένο μέσα σε ένα σουπερμάρκετ μαζί με άλλα 100 άτομα.Η αιτία που δεν μπορείς να βγεις έξω είναι η ομίχλη που δε λέει να φύγει με τίποτα...

Στο μεταξύ πλάσματα από άλλο παράλληλο σύμπαν απελευθερώνονται κατόπιν βλακείας επιστημόνων που έκαναν πειράματα για στρατιωτικούς σκοπούς. Ένα από τα πιο βλακώδη σενάρια που θα μπορούσε να σκεφτεί άνθρωπος κι όμως μέχρι και ταινία το έκαναν.

"Ψυχολογικό θρίλερ φοβερό..." μου είπαν. Δεν είχαν άδικο: Η ταινία μου προκάλεσε ένα ψυχολογικό...τα νεύρα μου έγιναν τσατάλια. Πολλές φορές σκέφτηκα να σηκωθώ να φύγω από την αίθουσα χωρίς να με νοιάζει η συνέχεια του "θρίλερ". Είπα να κοιμηθώ αλλά ούτε αυτό έπιασε. Μια σκηνή από όλη την ταινία αξίζει κι αυτή είναι ξεχυλωμένη όσο δεν πάει. Είναι κρίμα που βγαίνουν ακόμη τέτοιες μπούρδες και πλασάρονται ως πρώτου μεγέθους ταινίες.

Tο τρέιλερ της ταινίας από το youtube

UEFA CUP - 5 ΑΓΩΝΕΣ, 5 ΗΤΤΕΣ

Πανιώνιος-Μπορντό 2-3
Ο Πανιώνιος ήταν καλός. Προηγήθηκε γρήγορα 2-0 και ήταν κουλ. Όλοι μας πιστεύαμε ότι την νίκη την είχε στο τσεπάκι και ότι είχε ήδη προκριθεί. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελιχθήκαν έτσι. Ο Πανιώνιος παρόλο που κέρδιζε έπαιζε πολύ ανοιχτά. Έτσι η Μπορντό μείωσε 39^ο λεπτό. Παρόλα αυτά πάλι όλοι πιστεύαμε πως δεν χάνεται αυτό το παιχνίδι. Ο Πανιώνιος συνέχιζε να πιέζει, έκανε ευκαιρίες αλλά η Μπορντό κατάφερε στο 75 να ισοφαρίσει και να μας παγώσει. Σαν να μην έφτανε αυτό ηρθε και το 3^ο γκολ στο 87 και τότε είναι που τα παίξαμε. Προσωπική γνώμη, στο 2-0 ακόμα και στο 2-1 έπρεπε να προσέξει περισσότερο την άμυνα του ο Πανιώνιος. Σίγουρα άξιζε κάτι παραπάνω από την ήττα και άξιζε την πρόκριση.

Μπάγερν Μον.-Άρης 6-0
Ο Άρης ξεκίνησε αρκετά καλά. Είχε και μια καλή ευκαιρία με τον Ιβιτς οπού λίγο τον καταραστήκαμε που δεν έβαλε το γκολ, αλλά με χαμόγελο γιατί ήταν μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια απέναντι σε ένα τεράστιο αντίπαλο. Δυστυχώς το παιχνίδι κάπου εκεί τελείωσε. Όχι δεν είμαι υπερβολικός. Εκεί το παιχνίδι τελείωσε. Έβαλε και το πρώτο γκολ η Μπαγερν και οι ελπίδες τελείωσαν. Μετά έβαλε αλλά πέντε και μείναμε απογοητευμένοι και με ένα περίεργο κούρεμα(μιας και είχαμε ξεριζώσει τα μαλλιά μας). Ο Χαλκιάς ήταν κακός, πράγμα που με κάνει να ανησυχώ για την Εθνική.

Λάρισα-Νυρεμβέργη 1-3
Η Λάρισα είχε ήδη αποκλειστεί και έτσι δεν είχε κανένα κίνητρο. Παρόλα αυτά κατάφερε να προηγηθεί αρκετά νωρίς και έδειχνε ότι μπορούσε να πάρει ένα καλό αποτέλεσμα. Πάνω που όλα έδειχναν καλά, στο 45^ο λεπτό η Νυρεμβέργη βάζει το γκολ. Το δεύτερο ημίχρονο ανήκει στην Νυρεμβέργη η οποία έβαλε ακόμα δυο γκολ, ένα εκ των οποίων ο Χαριστεας.

Ατλ Μαδρίτης-Παναθηναϊκός 2-1
Ο ΠΑΟ ήταν πολύ καλός στην αρχή. Πραγματικά με εντυπωσίασε. Έπαιξε καλά και κατάφερε να προηγηθεί με τον Σαλπιγγιδη. Μέχρι το γκολ της ισοφάρισης έλεγχε απόλυτα τον αγώνα παίζοντας αρκετά καλή άμυνα και αναπτύχθηκε πολύ καλά. Παρόλα αυτά έφαγε το γκολ στο 76. Εκεί πιστεύω πως έκανε το λάθος του ο ΠΑΟ. Κλείστηκε στην άμυνα του. Ακόμα και όταν η Ατλέτικο έμεινε με 10 παίχτες, οι παίχτες του ΠΑΟ συνέχιζαν να παίζουν αμυντικά. Έτσι ήρθε στο 94^ο λεπτό το δεύτερο γκολ της Ατλέτικο. Τι να πω. Βλακεία.

Α.Ε.Κ.-Βιγιαρεάλ 1-2
Η ομάδα που με απογοήτευσε περισσότερο από όλες τις άλλες ήταν η ΑΕΚ(μετά τον Άρη). Δεν ξερώ η φετινή ΑΕΚ μου φαίνεται υπερβολικά μετριότατη. Μετριότατη ήταν και σε αυτό το αγώνα. Κακή επιθετική λειτουργία, άμυνα που έμπαζε. Ένας Ριβαλντο δεν φέρνει την άνοιξη. Δεν την έφερε και χθες παρόλο το υπέροχο γκολ που έβαλε. Εγώ έχω απογοητευθεί από την ΑΕΚ. Παλιότερα λέγαμε ότι η ΑΕΚ παίζει την καλύτερη μπάλα στην Ελλάδα. Φέτος έφερε και τον Αρουαμπαρενα και τον Ριβαλντο οπότε υποθέταμε ότι θα παίζει ακόμα καλύτερη. Μπαααα. Δεν βλέπω να έχει και καλούς παίχτες. Όλοι είναι μετριότατοι. Ίσως φταίει και το rotation. Κάτι πρέπει να αλλάξει. Τεσπα. Πολλά είπαμε

Σχόλιο: Τι πιστεύετε για τον Φερερ; Εγώ πίστευα πως είναι καλός αλλά τελευταία έχω αλλάξει την γνώμη μου. Δεν νομίζω να μπορεί να κάνει την ΑΕΚ μεγάλη ομάδα. Πιστεύω πως πρέπει να φύγει. Λίγο δύσκολο όμως. Δεν βλέπω ο Νικολαιδης να τον διώχνει. Ίσως αν φάει καμία πεντάρα από Ολυμπιακό ή ΠΑΟ. Αυτό ελπίζω τώρα. Εσείς τι πιστεύετε;

Γκουστάβ!!

Ναι, δεν σας γελούν τα μάτια σας!!! Νέος Γκουστάβ σήμερα!!!


Είχα χαθεί λόγω υποχρεώσεων... αλλά ο Γκουστάβ ξαναεπέστρεψε!!
Τα λέμεεε!

This Is Spinal Tap

This Is Spinal Tap (1984)

Το “This is Spinal Tap” είναι ένα ντοκιμαντέρ μιας fictional ροκ μπάντας. Αυτό το rockumentary, όπως το χαρακτηρίζει ο Marty DeBergi(Rob Reiner), σατιρίζει γενικά την ακραία συμπεριφορά των μέταλ συγκροτημάτων.
Ότι και να πω για την ταινία θα είναι πραγματικά λίγο. Οι ατάκες είναι γεμάτες, η μουσική πραγματικά τέλεια, οι στίχοι φανταστικοί, οι Nigel Tufnel, David St. Hubbins, Derek Smalls (που τους υποδύονται οι Christopher Guest, Michael McKean, Harry Shearer) είναι απλά τέλειοι στο ρόλο τους.
Το γαμάτο είναι ότι μετά την επιτυχία τους με την ταινία, οι Spinal Tap έκαναν πολλούς φαν, και σε συνδυασμό και με μερικές συναυλίες που έκαναν(τελευταία εμφάνιση στο Live Earth 2007) και μερικά CD που έβγαλαν μετά την ταινία, “ζωντάνεψαν” την μπάντα.
Σίγουρα μια από τις πιο αστείες ταινίες που έχω δει. Εγώ έχω ψιλοκολλήσει και ακούω συνεχεία το τραγούδι “Stonehenge” το οποίο το παραθέτω πιο κάτω.

Βαθμολογια:85%
Imdb
Trailer

Πόνος ενός εξαρτημένου... ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 18ΑΝΩ

{Το κείμενο αυτό διαβάστηκε από το μαθητή του «Σχολείου του 18 Άνω» στην ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στις 25/10/2004 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών από τη Μονάδα Απεξάρτησης ΨΝΑ 18ΑΝΩ με θέμα «Εξάρτηση-Απεξάρτηση και Σχολείο». Το κείμενο που δημοσιεύει σήμερα το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία της προσωπικής πορείας ενός ΑΠΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΥ πια ανθρώπου, στη ζωή και στις ουσίες.}

Γεια σου δάσκαλε!

Θα αναρωτιέσαι τώρα πως και σε θυμήθηκα μετά από 35 χρόνια. Μα δεν σε ξέχασα ποτέ. Πιστεύω ότι ένα αληθινό χαμόγελο, ένα αληθινό χάδι δεν ξεχνιέται ποτέ. Σε συντροφεύει σε ολόκληρη τη ζωή. Και αυτό το χαμόγελο και αυτό το πάθος σου για γνώση και για τη μετάδοση της γνώσης θα με συνοδεύει για μια ζωή. Αγαπούσες όλα τα παιδιά, αλλά σε μένα ίσως επειδή ήμουν από άλλη χώρα μου είχες ιδιαίτερη αδυναμία. Εμείς σαν Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες δεν είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα στην χώρα σου την Ουγγαρία. Το πρόβλημα με μας όπως άλλωστε με κάθε ξένο που ζει σε άλλη χώρα ήταν και είναι η δυσκολία προσαρμογής. Χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. Γι’ αυτό, όταν έφυγες από το σχολείο, πήρες μετάθεση νομίζω, με πήρε ο κατήφορος. Δεν το κατάλαβε κανείς. Ή μάλλον δεν έδωσε κανείς τη δέουσα προσοχή που χρειαζόταν.

Οι γονείς μου βλέπεις ήταν απασχολημένοι με τα γεγονότα που διαδραματίζονταν στην Ελλάδα. Παρεμπιπτόντως σου υπενθυμίζω ότι και ο πατέρας μου ήταν εκπαιδευτικός. Τέλος πάντων. Όπως σου είπα και πιο πάνω, από κει άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Θα σου τα πω εν συντομία. Μετά από 2 χρόνια με διώχνουν από το σχολείο, οπότε στα 12 μου άρχισα να πίνω αλκοόλ και γενικά ότι άλλο εύρισκα μπροστά μου. Αγρίευα μέρα με τη μέρα. Μετά 1 χρόνο με διώχνουν και από το άλλο σχολείο. Με παίρνουν σε ένα πειραματικό σχολείο από όπου με διώχνουν σε μισό χρόνο. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του πατέρα μου δεν με ξαναδέχτηκαν σε κανένα άλλο σχολείο. Έτσι, την τελευταία τάξη του Δημοτικού, την τελείωσα σαν κατ’ οίκον διδασκόμενος, μακριά από τα υπόλοιπα παιδιά. Μετά από το Δημοτικό, πήγα σε δύο τεχνικά σχολεία, από μισό χρόνο στο καθένα, απ’ όπου έφυγα άρον άρον. Ένοιωθα πολύ μόνος και αποκλεισμένος από τη γνώση και από την κοινωνία γενικότερα. Αναγκαστικά άρχισα να δουλεύω από τα 13 μου. Εν τω μεταξύ, έπινα όλο και πιο πολύ. Δούλευα όπου εύρισκα. Σε εργοστάσια, σαν εφημεριδοπώλης, σαν οδοκαθαριστής, σε θέατρο… Εκεί στο θέατρο, πέρασα τις πιο όμορφες μέρες της ζωής μου. Εκείνη τη χρονιά με καταδικάζουν σε 3 χρόνια φυλακή, για αντίσταση κατά της αρχής. Η ιστορία ήταν η εξής: Ταξίδευα με τραίνο, οπότε σε μια στάση, σε ανύποπτη στιγμή, μπαίνουν μέσα καμιά δεκαριά αστυνομικοί και αρχίζουν χωρίς λόγο να δέρνουν τον κόσμο. Εγώ βλέποντας αυτή την αγριότητα, όρμησα σε έναν από αυτούς και τον έσπρωξα. Αυτό ήταν.

Λόγω του ότι ήμουν ανήλικος, αντί για φυλακή, με καταδικάζουν σε 3 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας σε ένα ρωσικό εργοστάσιο όπλων. Εν τω μεταξύ στην Ελλάδα γίνεται η μεταπολίτευση. Επιτέλους, έφτασε η στιγμή του πολυπόθητου επαναπατρισμού. Μπαίνουμε στη διαδικασία του γυρισμού, που διαρκεί 4 χρόνια. Επιτέλους φθάνουμε στην Ελλάδα. Παθαίνουμε σοκ! Βιώνουμε στο πετσί μας την καταστολή και τον αποκλεισμό. Συμμορίτες μας ανεβάζουν συμμορίτες μας κατεβάζουν. Βρίσκομαι ξανά στο περιθώριο. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, με πιάνουν σε μια διαδήλωση στα Προπύλαια, και σε μια πολύκροτη δίκη η οποία κράτησε για βδομάδες, στη διάρκεια της οποίας ήμασταν κρατούμενοι στην Ασφάλεια, με καταδίκασαν σε 3 χρόνια φυλακή με αναστολή.

Βγαίνοντας από αυτή την περιπέτεια, μπαίνω όλο και πιο βαθιά στις ουσίες. Χάνω σιγά σιγά την επαφή με την πραγματικότητα. Περνάνε τα χρόνια. Που και που, όταν φτάνω πια στα όριά μου διαβάζω κανένα βιβλίο, σέρνομαι σε κανένα θέατρο, έτσι για να δικαιολογήσω την ύπαρξή μου. Μετά ξανά τα ίδια. Ώσπου κάποια στιγμή παθαίνω οξεία παγκρεατίτιδα. Τραβολογιέμαι στα νοσοκομεία για κανένα χρόνο. Μετά οι γιατροί αποφασίζουν να με εγχειρήσουν. Ήταν δύσκολη εγχείρηση, όπως μαθαίνω αργότερα. Μετά το νοσοκομείο, για ενάμισι χρόνο κάνω αποχή από τις ουσίες. Ξαναγεννιέμαι. Όλα μου φαίνονται πρωτόγνωρα. Τα χρώματα, οι μυρωδιές, οι σκέψεις… τα πάντα. Ρίχνομαι με τα μούτρα στο διάβασμα, στη μελέτη, στη δημιουργία, στην απόλαυση της φύσης…όλα ανολοκλήρωτα, και μόνος, χωρίς στόχους. Ήταν θέμα χρόνου να ξαναπέσω στις ουσίες. Αυτή τη φορά βυθίστηκα ακόμα πιο βαθιά σε αυτές. Είχα παγώσει μέσα μου. Ούτε καν η ιδέα του θανάτου δεν με απασχολούσε. Δεν παραπονιέμαι δάσκαλε, αγανακτώ. Το ξέρεις, αυτή η ιστορία είναι μία από τις πάμπολλες, εκατομμύρια τραγικές ιστορίες που διαδραματίζονται καθημερινά γύρω μας. Δεν τους βλέπουμε όμως. Δεν θέλουμε να τους δούμε. Αποστρέφουμε το βλέμμα μας μόλις τους αντικρίσουμε. Μέχρι πότε όμως θα μπορέσουμε να κρυφτούμε από τη συνείδησή μας, καταφεύγοντας σε ψεύτικες ανάγκες, σε ψεύτικες εικόνες, σε ψεύτικα πρότυπα; Αυτή τη στιγμή που σου γράφω βρίσκομαι στο πρόγραμμα απεξάρτησης του 18ΑΝΩ που παλεύει και μου μαθαίνει να παλεύω και εγώ ενάντια στο ψέμα, στην υποκρισία, στην εκμετάλλευση και σε όλες τις κοινωνικές ανισότητες. Το 18ΑΝΩ πιστεύει ότι η γνώση και η εκπαίδευση είναι τα όπλα που θα με βοηθήσουν να αντισταθώ στη βαρβαρότητα που με περιβάλλει. Γι’ αυτό σου λέω δάσκαλε, εγώ θα σταθώ όρθιος και θα σπουδάσω, και με ψηλά το κεφάλι θα παλέψω για ένα καλύτερο αύριο.

Γιώργος

Champions League 2007-2008

Λοιπόν, δεν είδα τον αγώνα του Ολυμπιακού στο Supersport μιας και δεν έχω. Το είδα μετά στην ΝΕΤ. Ακούγοντας το 3-0 νόμιζα πως ο Ολυμπιακός θα ήταν κυρίαρχος του παιχνιδιού και είχε μια εύκολη νίκη. Όμως το αποτέλεσμα ήταν κατά την γνώμη μου πλασματικό. Η Βέρντερ είχε τις ευκαιρίες, είχε περισσότερη ώρα την μπάλα στα πόδια της, ενώ ο Ολυμπιακός έκανε αυτό που πιστεύω ξέρει να κάνει καλυτέρα, δηλαδή να βγαίνει στις αντεπιθέσεις. Η άμυνα του Ολυμπιακού δεν ήταν και τόσο καλή(αρκετές φορές είδαμε ξεμαρκαριστους τους παίχτες της Βρεντερ να κάνουν το σουτ) αλλά η αστοχία των παιχτών της Βέρντερ και ο εκπληκτικός Νικοπολιδης έκαναν να μην φάει γκολ ο Ολυμπιακός. Μετά το δεύτερο γκολ του Ολυμπιακού, η Βέρντερ απελπίστηκε και έτσι ήρθε γρήγορα και το τρίτο γκολ. Μεγάλη πρόκριση για Ολυμπιακό, και πολλά τα λεφτά στα ταμεία του Κοκκαλη. Να δούμε αν θα κάνει καμία μεταγραφή, ή θα τα φάει και αυτά όπως έφαγε τα λεφτά του Καστίγιο.

Τώρα περιμένουμε την κλήρωση. Ο Ολυμπιακός θα παίξει με έναν από τους Πόρτο, Τσέλσι, Μίλαν, Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ιντερ και Σεβίλλη. Mmmm reallyyy? Άντε να διαλέξεις αντίπαλο τώρα.